ISU Cultural Festival: Pista ng Pagkakaiba, Pista ng Pagkakaisa
Isa sa mga pinakahihintay na kaganapan taon-taon sa ISU ay ang Cultural Festival. Hindi lang ito simpleng selebrasyon, kundi isang makulay na patunay na ang ating unibersidad ay tunay na tahanan ng iba’t ibang kultura at lahi. Para sa akin, ito ang pinakapaborito kong event dahil dito ko nakikita at nararanasan ang ganda ng pagkakaiba-iba ng bawat estudyante.
Sa araw ng Cultural Festival, nagiging makulay ang buong campus. Makikita mo ang mga estudyante na nakasuot ng kanilang tradisyonal na kasuotan—mula sa kimono ng Japan, ang makukulay na tela at tradisyonal na sayaw ng Thailand, ang magagarbong costume at katutubong awit mula sa Indonesia, hanggang sa masiglang presentasyon ng Saint Vincent and the Grenadines. Para kang naglakbay sa iba’t ibang bahagi ng mundo, kahit hindi ka lumalabas ng campus.
Isa sa mga highlight ng event ay ang cultural performances. Talagang nakaka-amaze panoorin ang bawat pagtatanghal. Ang mga estudyanteng Japanese ay nagpapakita ng kanilang tradisyonal na sayaw at musika, samantalang ang mga taga-Thailand ay sumasayaw ng kanilang graceful cultural dance. Ang grupo mula Indonesia ay laging nagbibigay ng energy sa kanilang makukulay na pagtatanghal, at siyempre, hindi rin matatawaran ang lively at rhythmic performance ng mga estudyante mula sa Saint Vincent and the Grenadines. Sa bawat pagtatanghal, ramdam ko ang pagmamahal ng bawat isa sa kanilang bayan at kultura.
Bukod sa entablado, isa rin sa mga pinaka-exciting na bahagi ng festival ay ang food booths. Dito naman nararanasan ang iba’t ibang lasa ng mundo. Tila ba nagiging isang malaking international food trip ang campus—may authentic Japanese sushi, Thai spicy delicacies, Indonesian satay at desserts, at mga Caribbean dishes mula sa Saint Vincent and the Grenadines na bago ngunit nakakapanabik matikman. Sa bawat kagat, hindi lang tiyan ang nabubusog, kundi pati puso, dahil alam mong bawat putahe ay may kasamang kwento at pagmamahal mula sa kanilang kultura.
Ngunit higit pa sa kasuotan, sayaw, at pagkain, ang pinakaespesyal sa Cultural Festival ay ang pagkakaisa. Kahit magkaiba tayo ng wika, kulay, at tradisyon, nagiging malinaw na tayo ay iisang komunidad na nagtutulungan at nagmamahalan. Natututo tayong igalang at pahalagahan ang kultura ng iba habang ipinagmamalaki rin natin ang sariling atin.
Para sa akin, ang Cultural Festival ay hindi lang simpleng selebrasyon—isa itong paalala na ang tunay na lakas ng ISU ay nasa pagkakaiba-iba ng mga estudyante nito. Sa gitna ng musika, sayaw, at masasarap na pagkain, natututo tayong maging mas bukas, mas mapagbigay, at mas maunawain sa isa’t isa.
