In Focus

Picture of student
student

Улаанбаатараас Каошюн хүртэл: Тайваньд өнгөрүүлсэн гурван жил надад юу сургасан бэ

Гурван жилийн өмнө би Монголын их сургуулийн тогтолцоонд дургүйцэж, өөрчлөлт хайж байсан. Монголд суралцах нь надад хангалттай санагдахаа больсон тул гадаадад суралцах шийдвэр гаргасан. Тайвань, тэр дотроо I-Shou Их Сургуулийг сонгосон нь санамсаргүй биш байсан. Гурван жил өнгөрсөн одоо буцаж харахад олон юм суралцжээ. Тайванд суралцахаар бодож байгаа Монгол залуучуудад энэ нийтлэл зориулагдсан болно.

 

Нислэгийн дараа “Kaohsiung” хотод буухад эхний зүйл нь агаар байсан. Халуун, чийглэг, амьсгалахад хүнд. Улаанбаатарт ийм зун байдаггүй. Манай хот өвлийн хүйтэнд дасгагдсан, гэхдээ Тайваний зуны чийгтэй халуунд огт бэлтгэгдээгүй байсан. Үүнээс гадна явган хүний зам буюу тротуар бараг байхгүй. Улаанбаатарт явган хүн алхах газар байдаг, гэтэл Тайванд, ялангуяа I-Shou их сургуулийн орчимд тийм газар бараг байхгүй нь анхандаа харь санагдаж байсан. Улаанбаатар нь голдуу тэгш газар дээр оршдог учраас I-Shou-ийн толгод дээрх кампус эхний хэдэн долоо хоногт өдөр бүр уул авирч буусан мэт санагдаж байсан

Цаг агаарын хувьд дасах хугацаа хэрэгтэй. Зун нь жижиг сэнс, ус, Family Mart болон 7-Eleven зэрэг дэлгүүрүүд таны хамгийн сайн найзууд болно. Тэдний агааржуулагч халуун өдрүүдэд үнэхээр аврал болдог. Өвөл нь харин өөр асуудал байдаг. Тайваний өвөл Монголынхтой харьцуулахад дулаан мэт санагдаж болох ч барилгуудад халаалт бараг байдаггүй учраас гэрийн дотор хүйтэн мэдрэгддэг. Чийгтэй хүйтэн бол өөр төрлийн хүйтэн гэдгийг санаж яв.

Нийтийн тээвэр бол Тайваний нэг гайхалтай давуу тал. Автобус цагтаа ирдэг, метро найдвартай ажилладаг. Улаанбаатарын автобусны тодорхойгүй хуваарьтай харьцуулахад шөнийн гэрэл мэт ялгаатай. Гэхдээ I-Shou рүү явах автобус цөөн байдаг тул хуваарийг цээжилж ав, учир нь хожимдвол дараагийнхыг нь удаан хүлээх болно. 
taiwan transportation

I-Shou-д суралцах нь өөрөө нэг туршлага. Санхүү, Бизнесийн шинжилгээний тэнхимд суралцдаг хүний хувьд профессор нар бүгд өөр өөрийн хэв маягтай гэдгийг хэлж чадна. Зарим нь практик дасгалд анхаарал хандуулдаг, зарим нь онолд суурилдаг. Энэ өөр байдалд дасахад хэсэг хугацаа шаардлагатай боловч ихэнх профессор нар асуулт асуухад хариулахад үргэлж бэлэн байдаг. Кампус дээр өөр монголчууд бас байдаг бөгөөд бид нэг нэгэндээ туслалцдаг. Нутаг нэгтнүүд хоорондоо үргэлж нөхөрсөг байдаггүй ч хэцүү үед нутаг нэгтэн гэдэг холбоо үнэтэй байдаг.

Жил бүр олон улсаас ирсэн найз нөхдийнхөө хамт хамтдаа хооллодог. Өөр өөр улсаас, өөр өөр соёлоос ирсэн хүмүүс нэг ширээний эргэн тойронд цуглаж, хоол идэж, инээж байдаг тэр мөч л соёлын ялгаа тийм ч том зүйл биш гэдгийг ойлгуулдаг. Энэ бол I-Shou-д суралцахын хамгийн үнэт зүйлийн нэг.

Мөнгөний тухай шударга байхад баян гэр бүлээс биш бол Тайванд ажиллахгүйгээр амьдрах нь хэцүү. Ажлын байр олоход хялбар биш, ялангуяа хэл мэдэхгүй бол. Мөнгөө хэрхэн зарцуулахаа сурах хэрэгтэй болно. Зарим сард маш сайн төлөвлөсөн ч амжилтгүй болсон. Тэр бүтэлгүйтлүүд суралцах хичээл болсон. Бүтэлгүйтнэ гэдэгт бэлэн бай, гэхдээ дахин боссоор л ирнэ.

Тайвань бол бэлэн хариулт өгдөггүй газар. Гэхдээ хичээх хүсэлтэй, дасан зохицох чадвартай хүнд энэ газар маш их зүйл өгч чадна. Сэнсээ авч яв. Ус уу. Convenience store-ийг олж мэд. Профессоруудаасаа бүү ай. Ажлаа эрт эхэл. Монгол нөхдөө хайж ол. Гэхдээ хамгийн чухал нь ирсний дараа гэрт харих яарах хэрэггүй. Тайвань чамд заах зүйл их бий.

Recent posts